នៅក្នុងភូមិដាច់ស្រយាលមួយតាមបណ្តោយព្រំដែនកម្ពុជា-ឡាវ នៃខេត្តស្ទឹងត្រែង ណារ៉ុង ក្មេងស្រីអាយុ ១៥ ឆ្នាំម្នាក់ ធ្លាប់មានក្តីស្រមៃយ៉ាងស្រស់បំព្រងចង់ក្លាយជាគ្រូបង្រៀននាពេលអនាគត។ ប៉ុន្តែ ក្តីសុបិនដ៏ភ្លឺស្វាងនោះស្រាប់តែរលាយបាត់ភ្លាមៗ នៅពេលដែលឪពុកម្តាយរបស់នាងបានសម្រេចចិត្តឱ្យនាងឈប់រៀនត្រឹមថ្នាក់ទី៩ ដើម្បីរៀបការជាមួយបុរសម្នាក់ក្នុងភូមិ ក្នុងបំណងសម្រាលបន្ទុកជីវភាពគ្រួសារ។ ទោះបីជាបេះដូងត្រូវរងគ្រោះថ្នាក់ និងឈឺចាប់យ៉ាងណាក៏ដោយ ក៏ណារ៉ុងបានត្រឹមតែស្ងាត់ស្ងៀម និងទទួលយកទាំងទឹកភ្នែក ព្រោះនាងមានអារម្មណ៍ថាខ្លួនឯងគ្មានសិទ្ធិសូម្បីតែបន្តិចក្នុងការកំណត់វាសនាជីវិតផ្ទាល់ខ្លួន។

ថ្ងៃមួយ ពេលកំពុងអង្គុយយំម្នាក់ឯងក្រោមដើមឈើធំមួយក្បែរសាលារៀន ជីវិតរបស់ណារ៉ុងក៏បានជួបនឹងរបត់ថ្មី។ ប៉យ ណារ៉ាត់ ដែលជាយុវជនបង្គោលនៃអង្គការរ៉ាក់ មកពីវិទ្យាល័យអូរស្វាយសែនជ័យ បានដើរចូលទៅជិត សួរសុខទុក្ខ និងលួងលោមនាងដោយក្តីករុណា។ ណារ៉ាត់បានស្តាប់នូវរឿងរ៉ាវសោកសៅរបស់នាងដោយការយល់ចិត្ត រួចបានផ្តល់ការគាំទ្រផ្នែកស្មារតី ព្រមទាំងចែករំលែកសៀវភៅណែនាំស្តីពី «សុខភាពផ្លូវភេទ សុខភាពបន្តពូជ និងសិទ្ធិ» ដែលមានផ្តោតលើផលវិបាកនៃការរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ និងការមានផ្ទៃពោះទាំងវ័យក្មេង។ ការចែករំលែកនេះ បានបើកភ្នែកណារ៉ុងឱ្យមើលឃើញកាន់តែច្បាស់អំពីហានិភ័យនៃអាពាហ៍ពិពាហ៍វ័យក្មេង សិទ្ធិអំណាចលើរាងកាយខ្លួនឯង និងតម្លៃដ៏មហាសាលនៃការអប់រំ។

ដើម្បីជួយដល់សិស្សដទៃទៀតផងដែរ ណារ៉ាត់បានសហការជាមួយគ្រូបង្រៀន និងនាយកសាលា ដើម្បីបញ្ជ្រាបមេរៀនសុខភាពផ្លូវភេទ និងសុខភាពបន្តពូជដ៏សំខាន់ទាំងនេះទៅក្នុងថ្នាក់រៀន។ នាងបានលើកទឹកចិត្តមិត្តភក្ដិទាំងអស់ដោយសារដ៏មានអត្ថន័យថា៖

ចំណេះដឹងគឺជាខែលការពារខ្លួន។ ប្រសិនបើអ្នកចេះប្រើប្រាស់វា អ្នកមុខជាអាចការពារក្តីសុបិនរបស់អ្នកបានយ៉ាងរឹងមាំ

ដោយទទួលបានកម្លាំងចិត្ត និងពន្លឺនៃក្តីសង្ឃឹមពីណារ៉ាត់ ណារ៉ុងចាប់ផ្តើមមានទំនុកចិត្តលើខ្លួនឯងឡើងវិញ។ នាងបានសម្រេចចិត្តប្រឈមមុខ និងនិយាយពិភាក្សាដោយបើកចំហជាមួយឪពុកម្តាយអំពីអនាគតរបស់នាង។ ដោយប្រើប្រាស់ចំណេះដឹងដែលទទួលបាន នាងបានពន្យល់ពួកគាត់អំពីហានិភ័យសុខភាពពីការរៀបការទាំងវ័យក្មេង និងសារៈសំខាន់នៃការសិក្សាដើម្បីសម្រេចគោលដៅជីវិត។ មិនតែប៉ុណ្ណោះ ណារ៉ុងក៏បានអញ្ជើញណារ៉ាត់ និងគ្រូបង្រៀនឱ្យជួយចូលរួមបកស្រាយបន្ថែមជូនឪពុកម្តាយរបស់នាងផងដែរ។បន្ទាប់ពីបានស្តាប់ដោយយកចិត្តទុកដាក់ និងបានឃើញពីការតាំងចិត្តយ៉ាងមុតមាំព្រមទាំងភាពចាស់ទុំរបស់កូនស្រី ឪពុកម្តាយរបស់ណារ៉ុងក៏ចាប់ផ្តើមផ្លាស់ប្តូរគំនិត និងពិចារណាឡើងវិញ។ ពួកគាត់បានយល់ឃើញថា ការបង្ខំកូនឱ្យរៀបការវ័យក្មេងពិតជាបំផ្លាញអនាគត និងបិទបាំងឱកាសរីកចម្រើនរបស់នាង។ នៅទីបំផុត ពួកគាត់បានយល់ព្រមអនុញ្ញាតឱ្យណារ៉ុងបានបន្តការសិក្សាទៅមុខទៀតដោយក្តីរីករាយ។

មួយឆ្នាំក្រោយមក ណារ៉ុងបានត្រឡប់មកកាន់សាលារៀនវិញដោយស្នាមញញឹម ហើយនាងបានក្លាយជាសិស្សគំរូដ៏ឆ្នើមសម្រាប់ក្មេងស្រីដទៃទៀតនៅក្នុងសហគមន៍។ ដោយទទួលបានការបំផុសគំនិតពីណារ៉ាត់ នាងបានចែករំលែករឿងរ៉ាវជីវិតពិតរបស់នាង ដើម្បីដាស់តឿន និងលើកទឹកចិត្តអ្នកដទៃឱ្យចេះតស៊ូទាមទារការអប់រំ និងចៀសវាងពីការរៀបការវ័យក្មេង។

ណារ៉ុង បានពោលពាក្យចេញពីជម្រៅបេះដូងថា៖

សូមអរគុណដល់អង្គការ រ៉ាក់ សម្រាប់ការផ្តល់ការអប់រំសុខភាពផ្លូវភេទ និងសុខភាពបន្តពូជដល់សាលារៀន ព្រមទាំងការបណ្តុះបណ្តាលយុវជននៅក្នុងអនុវិទ្យាល័យ និងវិទ្យាល័យនានាក្នុងខេត្តស្ទឹងត្រែង។ ឥឡូវនេះ ខ្ញុំលែងជាផ្កាដែលត្រូវគេបេះមុនពេលវារីកទៀតហើយ ប៉ុន្តែខ្ញុំគឺជាអ្នកថែសួនចំណេះដឹងសម្រាប់ខ្លួនឯង និងសម្រាប់អ្នកដទៃ។